Groetjes van Kirby

Vorige keer heb ik het gehad over het mooie Oertijdmuseum Boxtel. Ik moet het nog hebben over de gelegenheid die me daar bracht: de onthulling van "Kirby", de Diplodocus die uiteindelijk vaste plaats gaat krijgen in het museum.

Kaatedocus siberi in Sauriermuseum Athal, Zürich

Recensie: Oertijdmuseum Boxtel

10 oktober was een bijzondere dag, voor mij en voor de kleine wereld van Nederlandse paleonerds. In het Oertijdmuseum Boxtel vond de onthulling plaats van hun nieuwe blikvanger: het skelet van een 20 meter lange Diplodocus, dat het topstuk van hun collectie moet worden als het geprepareerd is. Dat prepareren zal nog drie jaar in beslag nemen, dus zover is het nog niet. Een verslag van de presentatie volgt later.

Het gaf mij de gelegenheid om eens een kijkje te nemen in het Oertijdmuseum, in 1999 opgericht door de sympathieke fossielenjager René Fraaije. Het museum is niet overbekend, zoals Naturalis, maar zou nog wel eens het beste dinosaurusmuseum kunnen zijn dat Nederland rijk is.

Recensie: Crystal Palace Dinosaur Park

Dit is deel twee van mijn driedelige reeks over mijn reis naar Londen.

Het park ligt er wat verlaten bij, in een dure, stille buitenwijk van Londen. Sinds het ooit beroemde Crystal Palace zelf in de jaren dertig afbrandde, na jaren van verval, heeft men niet veel meer naar het park omgekeken, of er moet iets te doen zijn in het moderne sportcentrum dat in de jaren zestig in de plaats van het paleis verrees. Toch staat een bezoek aan het Crystal Palace Park hoog op mijn verlanglijstje voor Londen. Waarom?

Ford versus Naish

Dag lezers. Het is weer even geleden. Ik had even niet zoveel om over te schrijven, maar die tijd is voorbij. Welkom bij het eerste van drie delen over mijn dino-avonturen in Londen.

Door een toevallige samenloop van omstandigheden (maar met name door de gouden tip van mede-blogger Marc Vincent, shout out to Love in the Time of Chasmosaurs) kwam ik terecht bij een debat tussen de heren Brian J. Ford en Darren Naish; de laaste is een mij bekende paleontoloog die een uitstekend blog heeft (shout out Tetrapod Zoology) en die ik hier weleens genoemd heb. Onderwerp van de avond: Waren dinosauriërs te groot om te kunnen lopen?

Recensie: Magic: The Gathering: Ixalan

Vandaag moet ik beginnen met een disclaimer. Magic: The Gathering is een spel dat ik niet speel en niet begrijp. Toch hebben meerdere mensen me verzocht de deze week uitgekomen nieuwe uitbreidingsset "Ixalan" te bespreken, aangezien deze reeks allerlei dinosauriërs bevat. Ik ga het dus hebben over het artwork en zeer zeker niet over of dit wel of niet goeie speelkaarten zijn. Dat laat ik aan de échte nerds over.

Boven: Woeste Magicfans doen zich tegoed aan mijn karkas. Alle afbeeldingen van Wizards of the Coast.

Enfin. Ik klaag altijd over het gebrek aan veren bij dino's in de populaire cultuur, maar de goede mensen van Wizards of the Coast geven me absoluut geen reden om daarover te klagen. Ze zijn met Ixalan juist helemaal de andere kant op gegaan: veren hier, veren daar, veren overal! Veren op plekken waar ze misschen niet eens thuishoren, wellicht? Ik weet het, het is ook nooit goed. Laten we eens kijken.

Zijn vogels reptielen?

Als je ooit logica hebt gehad, zie je ongetwijfeld dat het volgende syllogisme geldig is:

Premisse 1: Alle dinosauriërs zijn reptielen
Premisse 2: Alle vogels zijn dinosauriërs
Conclusie: Alle vogels zijn reptielen

Geen speld tussen te krijgen. Als we beide premissen aanvaarden - en hier bij Nielsaurus doen we dat - moet de conclusie wel waar zijn. Toch vinden veel mensen het vreemd en tegenintuïtief om een vogel een reptiel te noemen.

Crocoduck approves

Maar wat is een reptiel nu eigenlijk, en welke argumenten zijn er om vogels wel of niet tot de reptielen te rekenen?

Nieuws: De Flexitariërs van de oertijd

De dierenwereld is netjes geordend in prooien en jagers. Herbivoren, carnivoren. Planteneters, vleeseters. En af en toe een omnivoor. Bij dino's is het verschil tussen een planteneter en een vleeseter meestal makkelijk te zien. Een dino met scherpe tanden is een gevaarlijke jager, een dino met een eendensnavel een vegetarische goedzak.

Maiasaura. Schattig, toch?

Maar nemen de plantenetende dino's het wel zo nauw met hun dieet, of lusten ze ook niet af en toe een stukje vlees? Die vraag werd beantwoord toen in 2013 een coproliet - een versteende, fossiele drol - opdook van een plantenetende dinosaurus, met daarin sporen van... vlees. Deze week werd het onderzoek gepubliceerd.